•.★*SeInA+BeE*★.• ·*.:｡✿✲-·(¯`°.•°•.★*이해하기 힘들다고 말 하지만 그녀 없인 난 숨쉴 수조차 없어*★ .•°•.°´¯)*¤°•★

A l o n e *

ไม่รู้ทำไมหลังจากที่เราเป็นคนห่างๆจากเรื่องความรักมา เรากลับรู้สึกอิจฉาใครๆ

ที่เขามีความรักที่สมหวังและรักกันทั้งจริงๆทั้งคู่

คงเพราะเราไม่เคยมีความรักที่เรารู้สึกรักเขาจริงๆ เราก็แค่แก้เหงาด้วยการมีรัก

แต่เรายังไม่ได้เจอกับรักที่ เรียกว่า รักแท้ รักที่สามารถทำเพื่อเขาได้ทุกอย่าง

พอคิดแบบนี้แล้วก็เหงาขึ้นมา คงอีกนานมากๆแน่ๆที่เราจะได้รักใครสักคนแบบนั้น

ก็แค่ต้องรอเขา ว่าจะมีหรือไม่มีตัวตนให้เรารัก ..

แต่ไม่แน่เรา บางทีก็ไม่อยากมีรัก เพราะคิดว่ารักคงจะทำให้เจ็บปวดมาก

และคงจะเลิกรากันไปเหมือนๆที่แล้วๆมา..

คนที่จะเข้าใจเรา รู้ตัวตนของเรา อยากปกป้องเรา อยากอยู่ข้างๆเรา

อยากรู้เรื่องของเรา อยากรักเราจนตราบนานเท่านาน..

และเราก็อยากรู้เรื่องของเขา ใส่ใจเขา อยากปกป้องเขา อยากอยู่ข้างๆเขา

อยากคิดถึงเขา อยากรักเขาให้มากที่สุด...

มันจะมีไหม?น่ะ คนคนนั้นน่ะ ? หรือเป็นแค่สายลมที่ไม่มีตัวตนกันแน่

H a p p y D a y ♥

ดีใจจังๆได้มีเวลามาเล่น spacs สักทีน่ะ ไม่ได้อัพบล๊อคโคตรนานเลย

ตอนนี้ก็ได้ที่เรียนใหม่แร้วว อยู่ ราชภัฎสวนสุนันทา คณะศิลปกรรมศาสตร์ เอก นิเทศศิลป์

ก็พึ่งปรับตัวเรียนมหาลัยเป็นครั้งแรก เจอเพื่อนหลายรูปแบบมากๆ

แต่ก็สนุกดี เรียนไปเรื่อยๆ แต่เหนื่อยตรงที่ต้องไป-กลับบ้านอ่ะจิ -*-

แย่มาก3 ชั่วโมงต่อวัน งึมๆ...

ตอนนี้ก็ สบายดีอ่ะน้าเป็นนักศึกษากะเค้าสักทีแต่นิสัย ยังบ้าๆบอๆเหมือนเดิม 555+

แต่รู้สึกว่า ตัวเองเริ่มๆกังวลกะอะไรหลายๆอย่างที่มหาลัย

คงจะเรียนที่สุนันทาได้แปปๆก็ว่าจะย้ายไปอยู่ม.รามดีกว่า

ก็ยังไม่รู้อนาคตว่าถ้าไปเรียนรามจะเป็นยังไง แต่ก็อยากจะไปอยู่ที่อื่น

รู้สึกว่า มีอะไรหลายๆอย่างทำให้คิด

ไหนจะครอบครัวอีก ก็คิกว่า ย้ายไปเรียนราม จะดีกว่า♥ 

                      หวาดดีคร้าบเพื่อนๆพี่ๆทุกคน....
คิดถึงเค้าไหม?ตัวเอง...ม่ายได้อัพสเปชนานมากเลย...นานเปงชาติเลย
เหอะๆพอดีมีเรื่องยุ่งๆเยอะงับ..และงานก็เยอะพอดูเลย ฮะๆ
แบบว่าวันนี้วาง...ว่างเพราะหยุด2วันเน่ะ 555+
เลยหาโอกาสดีๆแบบนี้มาอัพสเปช เหะๆ...วันนี้มีเรื่องอยากจะระบายเหลือเกิน..ไม่รู้ทำไมเวลาอาจารย์พาพี่ๆที่เค้าจบออกไปจากโรงเรียนแล้วได้เข้าต่อมหาวิทยาลัยที่ดังๆดีๆมาบอกแนวทางกับเราแล้วเราต้องเก็บมาคิด คิดๆๆตลอดเลยว่าทำยังไงกับอนาคตกุดีว่ะ คิดๆคิดอยู่นานแล้วก้อร้องไห้ (-*-บ้าไปแล้ว )เราเองก้อเรียนหนังสือไม่เก่ง คะแนนก้อ2ต้นๆ 555+แล้วจะมีปัญญาอะไรที่จะสอบเข้าได้ กลุ้มใจมากๆเลยนอนคิดหลายเดือนก้อยังหาทางออกไม่ได้ว่าจะไปทางไหนดีกับชีวิตที่ยังสับสนและวุ่นวาย

มหาลัยที่อยากเข้ามากที่สุดคือศิลปากร ขอเถอะจะที่ไหนก้อได้ขอแค่ได้เข้าเท่านั้นก้อดีใจมากพอแล้ว คณะที่อยากเรียนคือ จิตรกรรม(<เขียนถูกไหม?น่ะ) หรือไม่ก้อ คณะมัณฑนศิลป์ สาขาการออกแบบนิเทศศิลป์ ศิลปากร เฮ้อ..เครียดๆเลยขอพื้นที่จากสเปชเล็กน้อยในการที่จะเอาแนวทางที่จะเลือกเข้ามหาลัยมาอ่านเล่นเหะๆเพื่อคนไหนเข้าสเปชมาแล้วคิดจะเข้าเหมือนเราก้อจะได้อ่านด้วย อิอิ

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
- คณะศิลปกรรมศาสตร์ ภาควิชานฤมิตศิลป์ สาขาการออกแบบเรขศิลป์ จุฬาฯ :มีชื่อภาษาอังกฤษว่า Creative Arts
สอบทฤษฎีนฤมิตศิลป์ ปฏิบัตินฤมิตศิลป์ พ่วงด้วยคณิตศาสตร์อีกวิชานึง แต่ไม่มีเกณฑ์ขั้นต่ำ
รับน้อยไปหน่อย แค่ 25 - 28 คนต่อปี
เป็นคณะที่เข้าไปเรียนรวมตอนปีหนึ่ง แล้วค่อยเลือกเมเจอร์ตอนปีสอง มีGraphic Fashion Ceramics Exhibitions ให้เลือกเรียน
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
- คณะมัณฑนศิลป์ สาขาการออกแบบนิเทศศิลป์ ศิลปากร : สอบดรออิ้งกะออกแบบนิเทศ ที่ต้องผ่านห้าสิบทั้งสองวิชา
ถ้าตำกว่าแม้วิชาใดวิชาหนึงก็กินแห้ว อดเข้า สุดยอดความเก่าแก่ทางด้านศิลป์ๆในวงการ
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
- คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ สาขาการออกแบบนิเทศศิลป์ ลาดกระบัง : สอบความถนัดทางนิเทศศิลป์
มีเกณฑ์ขั้นต่ำ 45 สังกัดคณะถาปัด แต่เรียนสี่ปี และไม่มีอะไรเกี่ยวกับถาปัด
เพียงแต่อยู่ในสังกัด (สมัยก่อน มีเรียนร่วมกับพวกถาปัด แต่ปัจจุบันแยกกันอยู่ แยกกันบริหาร)
นักออกแบบดังๆหลายๆคนก็จบจากที่นี่
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
- คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ สาขาการออกแบบนิเทศศิลป์ บงมด : น้องใหม่ มาแรง เป็นอินเตอร์นะ
มีการเรียนการสอนเป็นภาษาอังกฤษหมด
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
- คณะศิลปกรรมศาสตร์ ภาควิชาการออกแบบสื่อสาร มศว ประสานมิตร : สอบตรง ใช้ Portfolioที่ต้องมีงานออกแบบนะ
ไม่ใช่พอร์ตประเภทรางวัลมารยาทงาม ประกวดเรียงความดีเด่น......คู่แข่งแยะในปีนี้ ตามประวัติ แยกจากคณะมนุษยศาสตร์ มาเมื่อสิบกว่าปีที่แล้ว อาจารย์เขาเก่งๆทั้งนั้น ได้แก่อาจารย์วิรุณ  อาจารย์อารี
ความเก๋าในวงการ เป็นที่ยอมรับ
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
- คณะครุศาสตร์ สาขาศิลปศึกษา จุฬาฯ : อย่าเพิ่งร้องจ๊ากว่าต้องเป็นคุนคู แต่มีเป็นแค่ไม่ถึงสิบเปอร์เซนต์หรอก
สอบวัดแวว กับความรู้ความถนัดทางศิลป์ ที่รวมเอาทฤษฎีกะปฏิบัติเข้าด้วยกัน
คนในวงการโฆษณา ก็มาจากที่นี่เยอะ
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
- คณะวิจิตรศิลป์ สาขาการออกแบบ ม.เชียงใหม่ : น้องใหม่ของวงการออกแบบทางเหนือ ปีนี้สอบใช้
คะแนนนฤมิตสอบ น่าเรียนเหมือนกันนะ บรรยากาศดีมากๆ
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
- คณะศิลปกรรมศาสตร์ สาขาการออกแบบนิเทศศิลป์ มอขอนแก่น : ใช้ข้อสอบลาดกระบัง
ที่นี่เค้าก็ดังนะ คนในวงการก็แยะ
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
- คณะศิลปกรรมฯภาควิชาการออกแบบนิเทศศิลป์  มอกรุงเทพ มอรังสิต ภาควิชาการออกแบบนิเทศศิลป์ คอมพิวเตอร์อาร์ต
เอแบค สาขาการออกแบบนิเทศศิลป์(อินเตอร์) พวกนี้เจ๋งหมด
เรื่องอุปกรณ์ ความพร้อมของสถานที่ ชนะมอของรัฐทุกที่แบบไม่เห็นฝุ่น เรื่องวิชาการก็เทียบเท่า
เด็กจบมาก็เก่งเป็นคนดังในวงการตรึม
ถ้าตัดค่านิยมทิ้งไปก็โอเคมากกกกกกกกกกเลยแหละที่จะเข้าไปเรียน ขอแนะนำๆ
มอรัฐ ถ้ายังไม่พัฒนา พี่ว่าอาจจะตาม เอกชนไม่ทัน เพราะคิดว่า เค้่าจะเป็น St. Martin เมืองไทยในไม่ช้า
=====================================================
• เตรียมตัวยังไง

ไม่ต้องทำอะไรเลย แค่ขยัน ไปติว ไปฝึกเอง ยังไงก็ติดแค่ขยัน
และต้องเตรียม Portfolio ที่มีงานด้านการออกแบบอย่างน้อย 15 ชิ้น (เผื่อใช้ เผื่อใช้)
ถ่ายรูปแล้ว Scan เก็บไว้ อาจจะต้องทำหลายชุด เพราะน่าจะต้องส่งด้วย
เพราะสอบตรงกันหมดในปีหน้า เหนื่อยกว่าพี่มอหกเค้าหน่อยนะ
และแย่กว่าตรงที่ป่านนี้ ยังไม่มีใครรู้เลยว่าสอบยังไง รู้ว่าตามคณะต่างๆ
เริ่มซุ่มทำข้อสอบของตัวเองแล้ว และรู้มาว่าบางที่ต้องใช้ Portfolio เป็นเกณฑ์ในการสอบเข้าด้วย

เรื่องการเตรียมตัว ต้องอาศัยเวลาเหมือนกันนะครับ
ดังนั้น น้องที่ค้นพบตัวเองว่าชอบ และจะสอบเข้าในปีหน้่า เริ่มฝึกได้แล้วนะครับ
เพราะการฝึกฝนฝีมือต้องอาศัยเวลาเหมือนกัน

น้องที่คะแนนถึง แล้วรักจริง ก็เลือกไปเลยครับ ตักตวงสิ่งที่มหาลัยครูบาอาจารย์สอนไว้ให้ได้มากที่สุด

หรือน้องที่เพิ่งเอนท์เสร็จไป เห็นคะแนนแล้วเหนื่อยหน่าย และถ้าเรารักด้านนี้จริง
เรียนเอกชนอย่างที่พี่ว่ามา ก็เข้าท่านะครับ เพราะตอนนี้ที่ทำงานพี่ เด็กจากเอกชน
ก็ทำงานได้โดดเด่นไม่แพ้มหาลัยอื่นๆเลย พอจบแล้ว เค้าไม่ดูเกรด วัดกันที่ผลงานเลยครับ
ดังนัี้นอย่ามัวฟูมฟายไปกะคะแนนที่เราทำได้ไม่ถึง การเอนท์ ไม่ใช่ทุกอย่างของชีวิต
วันนี้เราพลาดไป แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าวันหน้าเราจะพลาด
โอกาสทางการศึกษายังมีอีกเยอะครับ แค่ารู้จักตักตวงสิ่งที่ได้ร่ำเรียนจากมหาลัย แค่นั้น เราก็จะเก่ง

ในโลกของการทำงานด้านนี้ เค้าจะก้มหัวคำนับ ก็ดูที่ผลงาน เรื่องมหาลัยไม่เกี่ยวเลยครับ

=====================================================  

Happy Birth Day~
  
เหะๆถึงวันเกิดของเราแล้ว....วันนี้ วันที่20พฤษภาคม อิอิวันเกิดเราเอง

นานๆทีจะตรงกะรอบปีนะเนี่ย 555+ตรงกะวันอาทิตย์พอดีเยย!!!

เหอะๆแก่ไปอีก1ปีแร้วสินะ ฮือๆๆ

ปีนี้ครบรอบ17ปีคร้าบป๋ม...ขอบคุงเพื่อนๆหลายคนเลยน่า

ที่มาอวยพรวันเกิดให้ ดีจัยมากๆเลย(น้ำตาจะไหล)

ปกติแร้วทุกปีวันเกิดเราเรามักจะไม่บอกใครเรื่องนี้

เพื่อนๆหลายคนไม่รู้ก้อเลยไม่ได้อวยพรให้

แต่ปีนี้เพื่อนๆหลายคนก้อคงจะรู้กานแร้วละมั่งเน่ะ แหม..

มาอวยพรกานเยอะเชียว!!

วันเกิดปีนี้ไม่หวังอะไรมากเลยเอิ๊กๆ..

ขอแค่ให้ทุกคนมอบความรักแด่เราก้อพอ อิอิ

ยังไงก้อถ้าใครคอมเม้นแล้วอวยพรให้บีก้อขอสาธุ~และขอบคุณมากๆเลยน่ะคร้าบบ
   

หวาดดีคร้าฟ!!!ไม่ได้อัพสเปชนานเลย เหอะๆมั่วแต่ปายเรียนพิเศษอยู่งับ

-*- เรียนมันทุกวันจนไม่มีเวลาได้มาอัพบล๊อดเท่าไหร่ อิอิ...วันนี้ว่างแหละเลยมาอัพได้(แหงสิวันนี้แกโดดมานิ กร๊ากๆ!!)

มีหลายเรื่องเลยงับที่อยากเล่าให้ฟัง555+ เมื่อวันที่28ก้อคือมะวานนี้น่ะเอง!!

ข้าพเจ้าได้ไปคอสเพลมางับ โฮะๆคอสเพลเป็น*เรนจิสะด้วย แต่แบบว่า

แอบเซงนิดๆเพราะว่าหัวเรามานไม่ตั้งเหมือนเรนจิง่ะ เง้อ....เซงตะงิดๆ

บรรยากาศในงานขอบอกร้อนโคตรเลย ยังไม่ได้แต่งตัวนี้เหงื่อออกเต็มเลย

เหอะๆ(เกลียดน่าร้อนว่ะ)ที่แต่งตัว(ห้องน้ำ)คนก้อเต็มอีก เห่ย..ลำบากดีเนอะ

แต่ก้อน่ะมาคอสแล้วห้ามบ่นๆ อิอิ หลังจากแต่งตัวเป็น*เรนจิเสร็จก้อต้องทามผม

ขอบอกว่าผมเรนจินี้ทามยากมาก...ต้องให้พี่ๆถึง3คนมารุ่มทามหัวข้าพเจ้า

แถม..หัวเรนจิต้องสีแดงอีก เออ...โดนเจ้จีฉีดสเปแบบเมามันเหลือเกิน

เหอะๆกว่าจะออกมาเป็นเรนจินีมันยากเย็นเหลือเกิน

(ไม่น่าละไม่เคยเห็นใครคอสเลย นอกจากตู- -X)

พอเสร็จก้อออกมาเป็นสภาพเรนจิแนวหมาง้อย 555+เพราะว่าหัวมานไม่ตั้ง สะงั้นอ่ะ

เดินออกมาข้างนอกยังดีน่ะมีคนรู้ว่าตูคอสเรนจิ 555+แอบดีใจนิดๆน่ะเนี่ย โฮะๆ

หลังกลับจากงานก้อใส่ชุดฮากามะเดินร่อนทั่วเซ็นทรัลลาดพร้าวเลยอ่ะ 555+มีแต่คนมอง

เดินไปไหนก้อมีแต่คนมอง 555แต่ดูเหมือนว่าข้าพเจ้ากะพี่จะไม่ค่อยสนใจเท่าไหร่...

ก้อน่ะเราหน้าด้านพอ!! อิอิบ่นอีกแหละตู มีหลายเรื่องอยากเล่าอ่ะแต่มานเขียนไม่พอ เฮ้อ..เซงจิต

  อ๊ากกก...!!ปิดเทอมแล้วไม่มีอะไรทามเลยคร้าบ!!!เซงมากๆ

คนอื่นเค้ามีงานมีการกันทำหมด เหอะๆอย่างบางคนปิดเทอมก้อเรียนพิเศษ

อะไรแบบนั้น แล้วดูเราดิ วันๆไม่ได้ทามอะไรเลยอยู่แต่บ้าน...เบื่อจะตายอยู่แล้ว

แงๆๆไม่มีอะไรทำ

อยากออกไปข้างนอกบ้างอ่ะ อยากมีอะไรทำบ้างไม่ใช่มานั้งๆนอนๆอยู่

แบบนี้ ดูอย่างหลายๆคนปิดเทอมเค้าเรียนพิเศษกัน (เออ..แบบว่าเค้าเก่ง)ก้อต้องขยันๆเพื่อจะมีอนาคตที่ดี

แล้วดูเราดิ เรียนก้อไม่เก่งทำอะไรก้อไม่ได้เรื่องแล้วแทนที่จะค้นคว้าก้อกลับทำอะไรไม่ได้เลย

อย่างแบบว่าอยากไปดูหนังสือที่ไหนก้อไม่รู้จะไปอ่านที่ไหน(ก้อเรามานตัวคนเดียวนิ)

อยากจะลองทำอะไรใหม่ๆก้อไม่มีใครสนับสนุน

แต่ยังดีหน่อยที่พ่อพอจะเข้าใจว่าเราชอบวาดรุปก้อเลยจะลองไปด้านนี้ดู

แต่ว่าเราก้ออยากจะเรียนให้มาน

เก่งๆไปเลย อยากให้เป็นแบบว่าทุกวันไปเรียนพิเศษวาดรูปทำอะไรก้อได้ที่คนเก่งๆเค้าเรียนกัน

อยากเป็นแบบนั้น อยากคุยได้กับคนที่เข้าใจว่าเราต้องการอะไร 

ม.5 จะทามตัวใหม่แล้วจะต้องพยามยามเรียนให้ดี ตั้งใจๆ!!

เพื่ออนาคตที่ดี และมหาลัยที่เราใฝ่ฝัน!!!! 

*เออ..แล้ววันที่29มีนานี้ก้อไปดูผลสอบ เหอะๆไม่ต้องบอกก้อรู้ตกตามเดิม

ไม่เห็นจาเก่งเลยยยยโว้ยย!!อารมณ์เสียไม่อยากอยู่โลกนี้แล้วไม่อยากวิ่งตามใครแล้ว

*ไม่มีคนคอมเม้นให้ก้อไม่เป็นไร ยังไงก้อไม่มีใครเข้าใจ

คุณเคยรู้สึกอะไรบ้างไหม? ว่าสิ่งที่อยู่ใกล้ตัวที่สุดมักเป็นสิ่งที่ไม่สำคัญที่สุด

สิ่งที่เราเห็นอยู่ทุกวัน เราก็คิดอยู่ว่าเราก็ต้องเห็นอยู่แบบนั้นต่อไป

ไม่เคยคิดว่าสิ่งนี้มันสำคัญ ไม่เคยเห็นแม้แต่ค่าของมัน

เหมือนกับการที่เราเห็นหน้ใครทุกวัน คนๆนั้นวิ่งตามเราทุกวันใส่ใจอยู่ทุกวัน

เราก็มักจะเห็นแค่ว่า ใครคนหนึ่งกำลังทำอะไรที่ดูงี่เง่าน่ารำคาณ

จนวันหนึ่งถ้าเราสูญเสียไปเราจึงจะรู้สึกเสียใจ...

แล้วจะมีใครที่เคยรู้สึกของคนให้บ้างสิ่งที่เค้าทำอยู่อาจไม่

ตั้งใจทำให้คุณรำคาณ..แต่เขาทำไปเพราะเขารักคุณจริงๆ

เหมือนความรักของพ่อแม่ เหมือนความรักของเพื่อนสนิทของคุณ

เหมือนความรักของใครหลายๆคนที่ให้คุณด้วยความจริงใจ

คุณเคยคิดว่าสิ่งเหล่านี้สำคัญบ้างไหม?คุณให้ความสำคัญกับคนถูกหรือป่าว

คุณให้ความสำคัญกับคนที่ให้วัตถุมากกว่าคนที่ให้ความรู้สึกที่ดีหรือป่าว